पवित्र सीमा

सानो कुरा

तर हृदय भित्र,

सरल संकेत

तर आदरको गहिरो खाडल —

हाय, हाम्रो सीमा,

पवित्र र शान्त,

प्रायः सुन्दछु म

त्यो श्वास,

त्यो पलक,

त्यो स्पन्दन

सम्पूर्ण हृदयको —

म कलाकार होइन

तर तिमीमा कला देख्दछु,

म पुजारी होइन

तर तिमीमा पवित्रता देख्दछु,

म विद्वान पनि होइन

तर तिम्रो मौनमा ज्ञान पाउँदछु,

म पथिक होइन

तर तिम्रो सान्निध्यमा

धेरै देश चिनेको छु —

तिम्रो हाँसोको कोमल देश,

तिम्रो धैर्यका पुराना पहाड,

त्यो नदी जो बग्दछे

भनिएको र

अनुभव गरिएकोको बीचमा —

के थाहा छ तिमीलाई

कसरी एक मानिस उभिन सक्दछ

सूर्यको पूर्ण प्रकाशमा

र तैपनि छाया अनुभव गर्दछ

जब सम्म तिम्रा नयन

ऊ माथि नपर्दासम्म?

सानो वचन, हो,

हामी बोल्दछौं सानो वचन —

कस्तो छ तिम्रो हाल, कसरी बित्दैछ दिन —

तर भित्र,

धर्ती हल्लिन्छे,

गहिरो जल तरंगित हुन्छ,

पुरानो घण्टी बज्दछे मन्दरूपले

छातीमा,

त्यो कोक्रोमा

जहाँ तिम्रो नामले

आफ्नो घर बनाएको छ —

म राजा होइन

तर तिम्रा लागि कुनै दरबार बनाउने छैन,

केवल एक मौन —

त्यस्तो मौन जो बस्दछ

लामो वर्षापछि,

जब हावाले सबै कोमलतालाई थामेको हुन्छ

र केही भन्न पर्दैन —

हाम्रो सीमा, हो,

पवित्र अझै,

शान्त अझै —

म यसलाई नाघ्ने छैन

तर यसमा उभिने छु

जसरी एक तीर्थयात्री उभिन्छ

कुनै पवित्र स्थलको द्वारमा —

भित्र नपसी,

तर कृतज्ञ,

कृतज्ञ त्यो द्वारका लागि पनि —

कृतज्ञ

यस

दूरीका लागि पनि

जसले सिकाउँदछ मलाई

कति नजिक छौ तिमी

ती सबै चीजहरूको

जसलाई म

पवित्र भन्दछु।

2026.03.14