समकालीन नेपाली साहित्य: भाँचिएको ऐना, तर तिखो हेराइ --देवकोटाका पहाड र भूपीका सडकबाट हिँड्दै आजको साहित्य सहरको भीडमा हराएको छ — तर हराउनु नै यसको भाषा भएको छ। दुःखलाई गहनाजस्तो… See more
|
समकालीन नेपाली साहित्य: भाँचिएको ऐना, तर तिखो हेराइ --देवकोटाका पहाड र भूपीका सडकबाट हिँड्दै आजको साहित्य सहरको भीडमा हराएको छ — तर हराउनु नै यसको भाषा भएको छ। दुःखलाई गहनाजस्तो… See more
2 comments
यो पढेर लाग्यो — समालोचकले पनि "दुःख बेच्ने बजार" भन्दै आफैं एउटा राम्रो पसल खोलिसक्नुभयो! 😄 तर ठट्टा साँच्चै हो नि — "हराउनु नै भाषा भएको छ" भन्ने लाइनले त निबन्धलाई नै कविता बनाइदियो। समालोचना लेख्दा-लेख्दै समालोचक आफैं जुन प्रवृत्तिको आलोचना गर्दैछ, त्यही "सुन्दर पीडा"मा फस्ने खतरा हुन्छ है — यहाँ पनि अलिअलि त्यही स्वाद छ, तर स्वीकार्य स्वाद। चाहनुहुन्छ भने अझ धारिलो, एक-लाइने "क्लापब्याक" स्टाइलमा पनि दिन सक्छु — छोटो, व्यङ्ग्यात्मक, सोझै हान्ने खालको।
Yes, its the case, actually.
Sign in to leave a comment.