परिचय
अनर्थवादको केन्द्रीय मान्यता हो — मानिस आफ्नो जीवनमा अर्थ खोज्ने स्वाभाविक चाहना राख्छ, तर ब्रह्माण्ड आफैंमा त्यस्तो कुनै अर्थ प्रदान गर्दैन। यही अपूरणीय खाडललाई ‘बाहुल्य’ भनिन्छ।
कामू र सिसिफसको मिथक
आल्बेर कामूले ‘सिसिफसको मिथक’ (१९४२) मा सिसिफसको उदाहरणमार्फत यो अवस्था वर्णन गरे — डाँडामाथि ढुङ्गा गुडाउने अनन्त, निरर्थक सजाय। कामूले निष्कर्ष निकाले — ‘सिसिफसलाई सुखी नै कल्पना गर्नुपर्छ’ — संघर्ष स्वयंले नै अर्थ भर्न सक्छ।
थिएटर अफ द अब्सर्ड
मार्टिन एस्लिनले सन् १९६१ को पुस्तक ‘द थिएटर अफ द अब्सर्ड’ मा यो नाम बेकेट, आयोनेस्को जस्ता नाटककारको साझा शैली वर्णन गर्न प्रयोग गरे। बेकेटको ‘वेटिङ फर गोदो’ यसको सबैभन्दा चिनिने उदाहरण हो।