बिना आगो…
बिना आगो अव जल्नु छैन त्यो फरीया सँग चल्नु छैन सारा खुशी म आफै सजाई पापी याद सम्झी गल्नु छैन यो मनको कोठा दीप वाल्दा जल्ने त्यो मैनमा बल्नु छैन…
बिना आगो अव जल्नु छैन त्यो फरीया सँग चल्नु छैन सारा खुशी म आफै सजाई पापी याद सम्झी गल्नु छैन यो मनको कोठा दीप वाल्दा जल्ने त्यो मैनमा बल्नु छैन…
तिमि रिसाउदा माखो मर्दैन आजभोली नवोली वस्दैमा केश झदैन आजभोली ओवानो चरित्र वनाउन नखोज्दा हुन्छ विग्रेको आर्दश पटक्कै टर्दैन आजभोली तिम्रो व्यवहार मज्जैवाट वुझेको हुँदा तिम्रो आनीवानी मन पर्दैन…
मेरी मायालु नै जाली परीन यही पोखरा कै काली परीन मेरै मनमा फुले पनि आखिर अन्य वगैचा की माली परीन रानी सम्झेर यो दिलमै राख्दा त्यो नजर नदिने खाली परीन नयन भित्र त्यो आकृति नाँच्दा आखिर अर्कोकी त साली परीन
रगतको सिउदो भर्नेलाई थाहा हुन्छ प्रेम आत्मवाट माया गर्नेलाई थाहा हुन्छ प्रेम हाँसी– हाँसी माझीको डुङ्गा सयर नगरी आँशुको समुन्द्रमा तर्नेलाई थाहा हुन्छ प्रेम फर्केको फुलको डाली तर्फ नजर नलगाई…
पानीमा तेल वनी तर्किएर गयौ तिमी झर्ने फूलमा विष छर्किएर गयौं तिमी तिम्रो एकै वचन मिठो कोशिली माग्दा विझ्ने वचन छाडी झर्किएर गयौ तिमी तिम्रो त्यो मनको तरेलीवाट हिड्दा हिड्दै…
अजम्वरी माया तोड्दा, चोखो प्रिर्तीले सराप्दै थियो मायालु पाईला मोड्दा, चोखो प्रिर्तीले सराप्दै थियो उसको हातमा फुलै–फुल मेरा गह आशुले भिजाई पराईसँग नाता जोड्दा, चोखो प्रिर्तीले सराप्दै थियो मन अनी…
नेपाली पोशाक लगाएर आउ बुद्ध अशान्ती खाडल बगाएर आउ बुद्ध रगतले मुछिदा तिम्रा पाईला आज दलाली नेताहरु भगाएर आउ बुद्ध संसारनै पछि लाग्ने तिम्रो मार्गवाट शान्तीको बिगुल जगाएर आउ बुद्ध…
दुखेको मनवाट बनेको घाउ कस्तो ? लुटेको अस्तित्वमा चल्ने नाउ कस्तो ? चिना भिडाई निकालेको वधु–वरधवाट जुटेको प्रिर्तीमा पुजिएको पाउ कस्तो ? सम्वन्धहरु ओराली वाटो लागे पछि टुटेको नातावाट वोलाईने…
तिमि रिसाउदा माखो मर्दैन आजभोली नवोली वस्दैमा केश झदैन आजभोली ओवानो चरित्र वनाउन नखोज्दा हुन्छ विग्रेको आर्दश पटक्कै टर्दैन आजभोली तिम्रो व्यवहार मज्जैवाट वुझेको हुँदा तिम्रो आनीवानी मन पर्दैन…
मेरी मायालु नै जाली परीन यही पोखरा कै काली परीन मेरै मनमा फुले पनि आखिर अन्य वगैचा की माली परीन रानी सम्झेर यो दिलमै राख्दा त्यो नजर नदिने खाली परीन नयन भित्र त्यो आकृति नाँच्दा आखिर अर्कोकी त साली परीन
दुखेको मनवाट बनेको घाउ कस्तो ? लुटेको अस्तित्वमा चल्ने नाउ कस्तो ? चिना भिडाई निकालेको वधु–वरधवाट जुटेको प्रिर्तीमा पुजिएको पाउ कस्तो ? सम्वन्धहरु ओराली वाटो लागे पछि टुटेको नातावाट वोलाईने…
पानीमा तेल वनी तर्किएर गयौ तिमी झर्ने फूलमा विष छर्किएर गयौं तिमी तिम्रो एकै वचन मिठो कोशिली माग्दा विझ्ने वचन छाडी झर्किएर गयौ तिमी तिम्रो त्यो मनको तरेलीवाट हिड्दा हिड्दै…
अजम्वरी माया तोड्दा, चोखो प्रिर्तीले सराप्दै थियो मायालु पाईला मोड्दा, चोखो प्रिर्तीले सराप्दै थियो उसको हातमा फुलै–फुल मेरा गह आशुले भिजाई पराईसँग नाता जोड्दा, चोखो प्रिर्तीले सराप्दै थियो मन अनी…
नेपाली पोशाक लगाएर आउ बुद्ध अशान्ती खाडल बगाएर आउ बुद्ध रगतले मुछिदा तिम्रा पाईला आज दलाली नेताहरु भगाएर आउ बुद्ध संसारनै पछि लाग्ने तिम्रो मार्गवाट शान्तीको बिगुल जगाएर आउ बुद्ध…
रंगमंचमा उभेर भाषण छाँट्नेहरूसंगकता कता हाँसो उठेर आउछ मलाईदेश उन्नतिको शिखरमा चडाउनेजुन हराएको देशमाघामकाे उज्यालो ल्याउनेभोका र नांगो पेटलाई फुट्ने गरी खुवाउनेेयी हल्लै हल्लाको गफमाबकुलाको हुल होकी अर्नाकोसिंहको पंजाबाट बाँच्नलाई…